Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenie bez winy pracownika

Obok rozwiązania umowy o pracę przez pracodawcę bez zachowania okresu wypowiedzenia z winy pracownika istnieją również przepisy Kodeksu pracy odnoszące się do sytuacji rozwiązania umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia przy braku winy pracownika.

Aktualne pozostaną w tym miejscu uwagi co do zasad składania oświadczeń woli, formy i ich wykładni, o czym mowa było szerzej wspomniałem w artykule „Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika – analiza zagadnienia”, wobec czego ich ponowne przytaczanie jest niepotrzebne.

Jak wynika z art. 53 § 1 Kodeksu pracy: „Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia:

  1. jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa:

    1. dłużej niż 3 miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy,

    2. dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące – gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową;

  2. w razie usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1, trwającej dłużej niż 1 miesiąc.

Co ważne, w odróżnieniu od zawinionych przyczyn rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, katalog podstaw do zakończenia umowy bez winy pracownika jest zamknięty. Każdorazowo więc pracodawca musi dokładnie ustalić upływ ww. terminów. Dodatkowo pracodawca nie ma możliwości tego katalogu rozszerzyć.

W pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę, że ustawodawca uzależnia okres ochronny od stażu pracy u danego pracodawcy, przy czym nie zalicza się do tego pracy na podobnym lub takim samym stanowisku u innego pracodawcy, chyba, że do zmiany doszło na podstawie art. 231 kodeksu pracy. Jednakże w przypadku, gdy pracownik był zatrudniony krócej niż 6 miesięcy, ale niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową – wówczas przysługuje mu okres ochronny z pkt b.

JAK NALEŻY ROZUMIEĆ, ŻE NIEZDOLNOŚĆ PRACOWNIKA DO PRACY WSKUTEK CHOROBY TRWA DŁUŻEJ NIŻ ŁĄCZNY OKRES POBIERANIA Z TEGO TYTUŁU WYNAGRODZENIA I ZASIŁKU ORAZ POBIERANIA ŚWIADCZENIA REHABILITACYJNEGO?

Co się tyczy wyżej wspominanego wynagrodzenia, mowa tu o wynagrodzeniu wskazanym w art. 92 § 1 pkt 1 kodeksu pracy. W zależności od wieku (granica to 50 lat) pracownikowi przysługuje wynagrodzenie odpowiednio przez 33 dni (poniżej 50 lat) i 14 dni (powyżej 50 lat). W dalszym zakresie przysługuje zasiłek chorobowy, którego obowiązek wypłaty przechodzi na ZUS i może trwać nie dłużej niż 182 dni, a jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana gruźlicą lub występuje w trakcie ciąży – nie dłużej niż przez 270 dni – o tym bezpośrednio stanowi ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U z 2020 poz. 870 t.j. z późn. zm.). Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje do czasu przywrócenia zdolności do pracy, jednak nie więcej niż 12 miesięcy.

Jeżeli pracownik stawi się po ww. okresie w pracy, ale przed otrzymaniem od pracodawcy oświadczenia o rozwiązaniu umowy – wówczas pracodawca nie ma możliwości jej zakończenia na podstawie art. 53 kodeksu pracy. Zakaz rozwiązywania umów o pracę bez wypowiedzenia nie znajdzie zastosowania, gdy pracownik zgłosi się do pracy tylko w celu przerwania biegu okresu uprawniającego pracodawcę do rozwiązania umowy. (tak m.in. Sadlik Ryszard, Częsta absencja chorobowa przyczyną rozwiązania umowy o pracę, Służba Pracownicza, 2013/12/8-10, także Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 grudnia 1999 r., I PKN 415/99).

OPIEKA NAD DZIECKIEM A ROZWIĄZANIE UMOWY O PRACĘ BEZ WYPOWIEDZENIA

Jeżeli pracownik jest nieobecny w pracy z uwagi na opiekę nad dzieckiem w okresie pobierania przezeń z tego tytułu zasiłku opiekuńczego – pracodawca nie może rozwiązać umowy o pracę bez wypowiedzenia. Posiłkując się zaś ustawą o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – zasiłek opiekuńczy przysługuje na okres nie dłuższy niż 60 dni w roku kalendarzowym.

PONOWNE ZATRUDNIENIE PRACOWNIKA PO ROZWIĄZANIU UMOWY BEZ WYPOWIEDZENIA

Jeżeli pracownik został zwolniony z pracy w oparciu o przesłanki z art. 53 § 1 i 2, wówczas może zgłosić swój powrót do pracy w terminie 6 miesięcy od dnia rozwiązania umowy o pracę. Nie spełni tego wymogu prowizoryczny powrót do pracy, ponieważ pracownik musi być w stanie wykonywać swoje obowiązki, czyli musi ustać, dla której uprzednio pracodawca rozwiązał z nim stosunek pracy.

Zatrudnienie pracownika w myśl art. 53 § 5 kodeksu pracy nie następuje automatycznie, ponieważ w pierwszej kolejności pracodawca musi ocenić swoje możliwości do zatrudnienia takie pracownika i dopiero pozytywny wynik takiej analizy uprawnia pracownika do realnego żądania zawarcia z nim umowy.

Jak ustalił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 10 września 1976 r. (I PZP 48/76, OSNCP 1977/4, poz. 65) – pracownikowi przysługuje roszczenie o nawiązanie stosunku pracy oraz o odszkodowanie za czas, kiedy pozostawał bez zatrudnienia od chwili zgłoszenia swojej gotowości do pracy.

5/5 - (1 vote)

Dodaj komentarz